Parmak Emen Çocuklar
Doğumdan sonraları ilk 3-4 ayda normal bi şekilde 1 çocuğun yeme içmesi için tek yol emme faaliyetidir. 1 yaşına kadar emme beslenmede temel yoldur. Çocukların emme faaliyetinden büyük ölçüde zevk aldıkları görülüyor. Çocukların 1 bazıları beslenmedeki emme faaliyetinin yeterince doygunluk aldıkları görülmektedir. Ağız yaşam süresince haz kaynağıdır. Bu etkinlik erken çocuklukta emme, sakız çiğnemek, tırnak ısırmak gençlikte sigara içmek, öpmek ve hafif ısırma şeklinde olmaktadır. (D. Çağlar, 1981).
Çocukların emme faaliyetinden belli biçimde ve derecede hoşlandıklarını söylemiştik. Emme yoluyla anne ve çocuk arasında duyusal 1 bağ kurulmakta, çocuk anne birlikte daha yakın olmakta ve karın doymaktadır. Karnının doyması çocuk için dengeli ve sağlıklı büyümesi, gelişebilmesi için ne kadar kritik ise anne birlikte kurulan bu yakın ilişki çocuğun ruh sağlığı içinde epey kritik faaliyettir.
Çocukların bir yaşına kadar parmak emmesi yaralı ve normaldir. Parmak emme bir,5 yaşına doğru sık görülebilir. Parmak emme açlıktan kaynaklanan 1 davranış değildir. Emme %50den %87lere varan yüksek oranda beslenmeye bağlantılı olmayan davranış biçimidir.
Çocuğun emme arzusu, güzelliğin bozulacağı ya da buna eşdeğer mazeretlerle vaktinden önce ya da sonraları emdirilirse çocuk anneyi emerek doyuramadığı psikolojik ihtiyaçlarını farklı biçimde doyurmaya çalışabilir. Çocukların kapsamlı bi şekilde sık başvurdukları doyum şekli parmak emmedir. Dr. David Levy bütün 3 saatte 1 beslenen bebeklerin,bütün 4 saatte beslenen çocuk kadar parmak emdiklerine işaret etmektedir. Yine biberon emzikleri eskiyip yumuşadığı için 20 dakika yerine on dakika biberonu emen bebekler halen 20 dakika biberon emen bebeklerden daha çok parmak emmektedirler.
Bebek beslenme bittikten sonraları parmağını emerse ve faaliyeti beslenme süreleri arsında uzun süre emerse, emme arzusunun yeterince doyurulmadığı düşünülmeli bu durumu giderici tedbirlerin neler olabileceği üzerinde durmak gerekir.(S. Gizer 1996).
Bir yaşındaki çocukların yarısı parmaklarını emerler. 9 aydan itibaren uykuyla parmak emme arasında yakın 1 ilişkinin olduğu, uykusu gelen bebeğin parmağını ağzına götürdüğü görülür. RİTVEL adı verilen bu olağanlık aylarca sürebilir. Çocuğu parmak emmeden alıkoymak için yapılan çalışmalar üç yaşına kadar çocuk tarafından dirençle karşılanır. birtakım bebekler yepyeni dişlerinin çıkması,çoğu zorlukla karşılaştıklarında,utanma ve sıkılma belirtisi bi şekilde parmak emme görülür. 18 ayda sıklaşan parmak emmenin 4yaşında kaybolması beklenir.
Beslenmeye bağlantılı olan parmak emme birinci yılın sonunda kesilebilir. birtakım durumlarda kesilebilir. birtakım durumlarda sürek edebilir. GESEL ve 126 parmak emmenin 18-21 aylık çocuklar devrinde en yüksek seviyeye çıktığını ve epey sık görüldüğünü söylemektedirler. Özellikle hiçbir faaliyete katılmadan saatlerce parmak emerek oturduklarını gözlemiştir. ama faaliyetlere katılmasa da parmak emmek iki. Yıldan sonraları durmaktadır. Çok ender bi şekilde 5-6 yaşlarına kadar sürek edebilir. Yetişkinlik yıllarında sürek eden vakalarda bulunur.
Araştırmalar en geç 5-6 yaşlarında sona erdiğinde parmak emmenin zararının olmadığı yalnız sürek etmesi halinde diş formasyonuna niçin olabileceği kanıtlanmıştır. Parmak emme sıklığı okula başladığı sırada hızla azalır. 6-12 yaşlarında %12 oranında kazanılmış 1 olağanlık bi şekilde süre gelir.
Parmak emmenin ahenk birlikte sıkı 1 ilişkisi bulunur. Çocukların uykuya dalarken parmak emdiklerini söylemiştik. iki yaşında ki çocukların 1 kısmı uykuya dalarken parmaklarını ağzına almak için direnirler. üç yaşında bu olağanlık kendiliğinden kaybolur. Parmak emme faaliyeti inanıldığından daha az diş düzensizliğine sebep olmaktadır. Parmak emme 5-6 yaşından sonraları görülürse dilek edilmeyen 1 olağanlık haline gelir. Parmak emme yatma zamanı sürek etse de bu bozuk 1 alışkanlıktır.
Ebeveynler parmağını emen çocukların çene kemikleri ve dişleri üzerinde ki etkilerini düşünerek endişeye kapılabilir. Parmak emmenin alt ve üst dişleri geri ittiği doğrudur. Parmak emmenin dişleri ne kadar etkilediği parmak emme süresine ve en önemlisi parmağın ağızda ki duruşuna bağlıdır. Süt dişlerinde oluşan bu değişiklik 6 yaşından sonraları çıkan asıl dişleri etkilemediği işaret etmektedir.
Çocuğun anne karnında baş parmağını emdiği sanılmaktadır. 1 bebeğin doğduğunda baş parmağının şiş olduğu, ilk ağlamasından sonraları parmağını ağzına götürüp emdiği araştırma sonucu saptanmıştır. Çocuk aç olmadığı vakit da parmağını emer. Emme çocuğa haz verir ve çevresini bu biçimde tanır.
Diğer 1 görüş ise baş parmağın emme objesi seçilmesi rastlantıdır. Baş parmak çocuğun rasgele yapılan hareketleri sonucu ağız birlikte teması birlikte gerçekleşir. Çocuk bu faaliyeti zevk verici bi şekilde buluyor. Daha sonraları diğer parmakların tesadüfü bi şekilde ağız birlikte teması birlikte haz kaynağı bi şekilde kullanmaya başlıyor.(D. Çağlar 1981)
LEVY buzağılar, köpekler, tavuklar üzerinde yaptığı klinik gözlem ve incelemelerde baş parmağın emilmesini yeme beslenme zamanın da uygunsuz yeme faaliyetini esas etmen ve sebep bi şekilde görmüştür. Gesel ve ILG bunu önemsiz 1 etmen olduğunu sav etmektedir. Gesel ve arkadaşları inceleme sonuçlarını bizimde bu konuda eşdeğer denemelerimiz olmuştur. Bizde anneler tarafından beslenen çocukların parmak emdiklerini gördük. sonra bu çocukların iyi, uyumlu çocuklar olduklarını ve normal bi şekilde geliştiklerini gördük. Şeklinde incelemelerini anlatmışlardır.(D. Çağlar1981)
Davis ve yardımcıları herhangi 1 kapla, şişe birlikte ve anne sütü birlikte beslene 3 grup bi şekilde 1 deneme yapmıştır. Bu denemesinde parmak emmenin en epey anne sütü birlikte beslenen, meme emen çocuklarda olduğunu görmüşlerdir.(D. Çağlar 1981) Baş parmağın emilmesi çoğunlukla ilk çocukluk aylarında meydana gelmiş oluyor. arasıra diş çıkarma devresinde ve nadiren de akranlarını akranlarını kopya etmesiyle başlıyor. birtakım devinimler baş parmak emmeye eşlik etmektedir.
Kulak çekmek,
Başı okşamak,
Saç kıvırmak ve çekmek,
Battaniye, Pike, yatak çarşafı ve havluyu emmek,
Battaniye birlikte çeneyi ve gözü ovmak,
Battaniyeyi 100 üstüne çekmek,
El ve kol emmek.
Bir epey çocuklar ellerinde battaniye, pike ya da 1 kumaş parçası varken parmak emerler. 1 çocuk yalnızca 1 parça ipek kumaşı ağzına almış onu çiğnemiştir. Parmak emmeyi terk etmişti. fakat parmak emme durduktan sonraları emme ve ipek kumaş çiğneme ortak 1 devinim bi şekilde sürek etmişti.
Did you enjoy this post? Why not leave a comment below and continue the conversation, or subscribe to my feed and get articles like this delivered automatically to your feed reader.
Comments
Henüz yorum yapılmamış.
Yorum yapın